چه کسی پشت مرا می خارد؟

اولین پاراگراف از اولین فصل کتاب چه کسی پشت مرا می خارد؟


از نظر سازمان بهداشت جهانی(WHO) «بهداشت روان، یعنی توانایی زندگی ­کردن شاد، سازنده و... بدون دردسر و گرفتاری.» از این منظر بهداشت روان به معنای نبودِ بیماری نیست، بلکه بیشتر یک نوع سلامت ذهنی است. اگر در نگاه کلی انسان را به جسم و روان تفکیک کنیم، سلامتی کامل بستگی به وضعیت هر دو بُعد دارد. در دورانی نه چندان دور که صنعت و تکنولوژی این چنین چشمگیر نبود و زندگی ساده­ تر از این بود، تمرکز بر سلامتی، بیشتر بر سلامتی جسمی بود و ضعف و خستگی هم حاصل از فعالیت­های روزانه بیشتر جسمی می­ بود. وقتی جسم خسته باشد با کمی استراحت، رفع خستگی حاصل می ­شود. اما امروزه و با توجه نتایج آزمایش‌ها و تحقیقات موسسات علمی، خستگی بشر بیشتر از اینکه جسمی باشد، روانی است. متاسفانه خستگی روانی مانند خستگی جسمی با یک استراحت کوتاه مدت رفع نمی­ شود. زیرا روانِ خسته، خواب را بر دیدگان حرام می­کند. وجه غم ­انگیز زندگی دوران ما همین است. از ارسطو نقل شده است که: «شادی بهترین چیزهاست. آنقدر اهمیت دارد که سایر چیزها تنها برای کسب آن هستند.» اما در روزنامه­های روز چهارشبه مورخ دوازدهم آبان 1395 از زبان معاون تحقیقات وزارت بهداشت ایران و نتیجه‌ی تحقیقات یک موسسه بین­ المللی، نقل شده است که «مردم ایران ... پس از مردم عراق غمگین ­ترین مردم دنیا هستند.» در حدیثی از امام صادق(ع) درباره‌ی شادابی نقل شده: «شادابی و شکوفایی در ده چیز است: پیاده ­روی، سوارکاری، فرورفتن در آب، نگاه به سبزه­ ها، خوردن و آشامیدن، نگاه به همسر، آمیزش با همسر، مسواک کردن، شستن سر با گُل خطمی و گفتگو با دوستان.» اما به استناد سخنان همان مقام مسئول «نود درصد ایرانی ­ها فعالیت ورزشی منظم ندارند، هفتاد درصد آنها چاق هستند ]چاقی از نظر ابن­ سینا مادر تمام مرض ­هاست[ و جزو غیرفعال­ ترین مردم دنیا بوده و ...» به نظر من تمام آن چیزهایی که به صورت آزاردهنده ذهن ما را درگیر خود کنند، بدون اینکه نقش مفیدی در زندگی ما داشته ­باشند سلامتی روانی و آرامش زندگی ما را مورد حمله قرار داده و کم ­کم جسم و جان ما را نیز از پا درمی ­آورند. همین سبب می­شود تا ما یکی از غیرفعال‌ترین و غمگین­ ترین افراد جامعه یا دنیا بشویم.

...

/ 0 نظر / 12 بازدید